Ἐπιλέγοντας συνομιλητή, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, ἐπιλέγεις καὶ γιὰ ποιά πράγματα θὰ μιλήσεις. Ἔχοντας ὡς ἀθέατο συνομιλητὴ τὸν Ράμφο ἀπὸ τὸ φθινόπωρο τοῦ 1992, μὲ ἐναλλασσόμενες παύσεις καὶ ἐπανόδους, εἶχα ἐπιλέξει μιὰ συζήτηση γιὰ ζητήματα τῆς συνείδησης καὶ τοῦ ἀνθρώπινου βιώματος. Κάποια ἀπὸ αὐτὰ μοιάζουν σήμερα σχεδὸν ἀκαταλαβίστικα. Γιὰ ὁλόκληρα πλήθη…
Ἡ πλατωνικὴ φιλοσοφία μπορεῖ νὰ διαβαστεῖ, σὲ μεγάλο βαθμό, ὡς θεωρία τῆς ἐσωτερικῆς κίνησης τῆς ψυχῆς. Τὸ ἀποφασιστικὸ πρόβλημα εἶναι πρὸς τὰ ποῦ στρέφεται ἡ ἐπιθυμία τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ ψυχὴ προσκολλᾶται σὲ ἐπιμέρους ἀγαθά καὶ νοήματα καὶ τὸ κακὸ ἀρχίζει ὅταν αὐτὰ ἀπολυτοποιοῦνται, ὅταν ἡ σχέση μαζί τους μετατρέπεται σὲ…
Ἡ εἴδηση τοῦ θανάτου τοῦ Στέλιου Ράμφου ἐπανέφερε στὴ μνήμη κάποιες παλιὲς σκέψεις καὶ ἀναγνώσεις. Ἀπὸ τὴν ἀριστερὰ τῆς νεότητάς του, στὴν ἑλληνοκεντρικὴ περίοδο τῶν ἐπόμενων δεκαετιῶν καὶ, ἀργότερα, στὴν ἔμφαση στὴν ἐξατομίκευση. Ὑπῆρχε ὅμως καὶ κάτι ποὺ ἐπέμενε, πέρα ἀπὸ τὶς μετατοπίσεις αὐτές: ἕνα αἴτημα μετοχῆς τοῦ προσώπου σὲ…