Τὸ μυστικὸ τοῦ Παπαδιαμάντη

Μέσα ἀπὸ μία σειρά ἀναγνώσεων χριστουγεννιάτικων διηγημάτων του, ἐπιχειρῶ νὰ ἀνιχνεύσω τὸν πυρήνα τῆς παπαδιαμαντικῆς ἀφήγησης ἢ, ἀλλιῶς, αὐτὸ ποὺ ὀνομάζω τὸ μυστικὸ τοῦ Παπαδιαμάντη.

Ὁ Παπαδιαμάντης, μέσα στὰ διηγήματά του, στήνει τὸ σκηνικὸ ἑνὸς μικροῦ ἢ μεγάλου δράματος. Οἱ ἥρωές του ἐμφανίζονται φορτωμένοι μ’ ἕνα βάρος, ποὺ ἀποτελεῖ συνήθως συνδυασμὸ ἐξωτερικῶν καὶ ἐσωτερικῶν καταστάσεων. Ἡ ἀφήγηση, καθὼς ξετυλίγεται, καθιστᾷ σταδιακὰ ὁρατὸ αὐτὸ τὸ βάρος καὶ ὁδηγεῖ τὸ δράμα σὲ μία λύση. Ἡ λύση αὐτὴ δὲν ταυτίζεται ἀναγκαστικὰ μὲ ἕνα εὐτυχὲς τέλος, ἀλλὰ μπορεῖ νὰ λάβει ποικίλες μορφὲς ἄρσης καὶ ἐναρμόνισης τοῦ ἀνθρώπου μὲ ὅσα τὸν ὑπερβαίνουν.

Κάθε ἐπεισόδιο θὰ διαρκεῖ 10-15 λεπτά καὶ θὰ δημοσιεύονται δύο ἐπεισόδια κάθε ἑβδομάδα μέχρι τὰ Χριστούγεννα.


Ἐπεισόδιο 1ο: Ἡ Σταχομαζώχτρα

Στὸ πρῶτο ἐπεισόδιο προσεγγίζω τὴν «Σταχομαζώχτρα» τοῦ Παπαδιαμάντη. Μία ἡλικιωμένη χήρα στὴ Σκιάθο, δύο ὀρφανὰ παιδιὰ καὶ ἕνας χειμώνας «μὴ φιλοπαίγμων». Παρακολουθοῦμε πῶς συσσωρεύεται στοὺς ὤμους της ἕνα βάρος: οἱ πνιγμένοι γιοί, ἡ ἀφορία, τὰ χιόνια ποὺ δὲν λένε νὰ σταματήσουν. Κι ὅμως, σ’ ἕναν κόσμο ὅπου «οὐδεμία ἀκτὶς ἡλίου» διαφαίνεται, ἀνιχνεύω ἐκείνη τὴ μικρὴ ἀχτίδα φωτὸς ποὺ ὁ Παπαδιαμάντης ἀφήνει νὰ φανεῖ μέσα στὸ σκοτάδι.


Ἐπεισόδιο 2ο: Στὸ Χριστό στὸ Κάστρο

Παραμονὴ Χριστουγέννων, χιόνια, δυὸ χωρικοὶ ἀποκλεισμένοι κι ἕνα τάμα ποὺ ζητᾶ τὴν ἐκπλήρωσή του. Ἀνάμεσα στὴ λογικὴ τοῦ ὑπολογισμοῦ καὶ στὸ βάρος νὰ φανεῖ κανείς ὀλιγόψυχος, ὁ Παπαδιαμάντης στήνει ἕνα μικρὸ δράμα. Πῶς ὁ παπα-Φραγκούλης καὶ ἡ συνοδεία του καταλήγουν νὰ βρεθοῦν «μισοπνιγμένοι, παγωμένοι, ἁλμυροὶ ἀπὸ θάλασσαν καὶ λευκοὶ ἀπὸ χιόνα, μελανιασμένοι τὰ χείλη, ἀλλὰ θερμοὶ τὴν καρδίαν»;

Ένα σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *